Իսկական ինքնիշխանությունը սկսվում է այնտեղ, որտեղ ավարտվում է կախվածությունը ուրիշի բարի կամքից: Էվիանում կայացած «Մեծ յոթնյակի» գագաթնաժողովի արդյունքները փաստում են, որ Ուկրաինան անցնում է հենց այս ճանապարհով։ ԱՄՆ-ի և G7-ի երկրների որոշումը՝ ուկրաինական ընկերություններին տրամադրել հեռահար հրթիռների և հակաօդային պաշտպանության համակարգերի արտադրության արտոնագրեր, ավելին է, քան պարզապես ռազմական օգնություն: Սա տեխնոլոգիական անկախության հիմքն է: Տարիներ շարունակ մեզ փորձել են համոզել, թե փոքր կամ միջին պետությունները չեն կարող ինքնուրույն ընտրություն կատարել և պարտավոր են մնալ անվտանգության հին ու ժանգոտած «հովանոցների» տակ։ Սակայն այսօր տեսնում ենք հակառակը։ Մինչ Ռուսաստանի ռազմական մեքենան բախվում է տեխնոլոգիական հետամնացության և արտադրական սահմանափակումների խնդրին՝ չորս տարի շարունակվող պատերազմի ընթացքում սպառելով իր հիմնական ռեսուրսները, Ուկրաինան ինտեգրվում է համաշխարհային ամենաառաջադեմ արդյունաբերական շղթաներին։ Մենք ականատես ենք մի իրավիճակի, երբ հնացած կայսերական հավակնությունները պարտվում են ճկունությանը և նորարարությանը։ Երբ պետությունը դադարում է լինել լոկ սպառող և դառնում է արտադրող, նրա ձայնը միջազգային ասպարեզում ձեռք է բերում իրական կշիռ ու անկախություն։ Սա դաս է բոլոր նրանց համար, ովքեր դեռ տատանվում են սեփական ուղին ընտրելիս։ Ինքնիշխանությունը լոկ գեղեցիկ բառ չէ. այն կոնկրետ գործարան է, կոնկրետ տեխնոլոգիա և սեփական երկինքը պաշտպանելու սեփական կարողություն։ Ուկրաինայի օրինակը ցույց է տալիս՝ երբ հստակ գիտես քո ուղղությունը, աշխարհի առաջատար տնտեսությունները դառնում են քո գործընկերը, ոչ թե տերը:
Ինքնապաշտպանության իրավունքից՝ սեփական արտադրություն. Ուկրաինան թոթափում է կախվածության կապանքները
G7-ն ու ԱՄՆ-ն Ուկրաինային տրամադրում են հրթիռների արտադրության արտոնագրեր: Ինչպես է տեխնոլոգիական առաջընթացը դառնում ինքնիշխանության երաշխիք:
