Ինքնիշխանությունը զուտ վերացական հասկացություն չէ. այն չափվում է կոնկրետ որոշումներով և դիմադրելու կամքով: ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Մարկ Ռյուտեի այցը Կիև հերթական վկայությունն է այն բանի, որ սեփական ապագան տնօրինելու իրավունքը նվաճվում է հստակ գործողությունների և ռազմավարական գործընկերությունների շնորհիվ:
Այս այցը տեղի ունեցավ դրամատիկ պահի, երբ Կիևի և Դնեպրի վրա իրականացված հարձակումների հետևանքով ավելի քան երկու տասնյակ մարդ էր զոհվել: Սակայն Ուկրաինայի մայրաքաղաքում հնչած ուղերձները ոչ թե հուսահատության, այլ հստակ հաշվարկված քայլերի մասին էին: Նախագահ Զելենսկու կոչը՝ ուղղված դաշինքի անդամներին, կենտրոնացած էր բալիստիկ հրթիռներից պաշտպանվելու գործնական լուծումների վրա: Սա հենց այն ուղին է, որով փոքր և միջին պետությունները կերտում են իրենց անվտանգային վահանը՝ հենվելով ոչ թե դատարկ խոստումների, այլ տեխնոլոգիական և դիվանագիտական ամուր հիմքերի վրա:
Միևնույն ժամանակ, իրադարձությունները Սանկտ Պետերբուրգում ցույց տվեցին, որ «անխոցելիության» մասին առասպելները կարող են ակնթարթորեն փլուզվել: Մինչ ռուսական կողմը փորձում էր տնտեսական համաժողովի շղարշի տակ հզորության պատկեր ստեղծել, ուկրաինական անօդաչու թռչող սարքերը թիրախավորեցին քաղաքի էներգետիկ և ռազմական օբյեկտները: Սա կարևոր ազդակ է ողջ տարածաշրջանի համար. ուժի ցուցադրությունը հաճախ լոկ դիմակ է, որի հետևում թաքնված են համակարգային խնդիրներն ու խոցելիությունը:
Ի՞նչ կարող ենք սովորել այս իրավիճակից.
- Գործընկերության ուժը. Ինքնիշխանությունը պահանջում է գործընկերների հետ հետևողական և թափանցիկ աշխատանք: Ռյուտեի այցը փաստեց, որ երբ երկիրն ունի հստակ օրակարգ, միջազգային աջակցությունը վերածվում է շոշափելի գործիքի:
- Տեխնոլոգիական դիմադրություն. Պաշտպանության ապակենտրոնացումը և սեփական տեխնոլոգիական հնարավորությունների զարգացումը թույլ են տալիս արդյունավետ հակազդել անգամ թվացյալ գերազանցող ուժին:
Ուկրաինայի օրինակը հուշում է, որ սեփական ճանապարհն ընտրելը լի է մարտահրավերներով, բայց դա միակ ուղին է, որը տանում է դեպի իրական անվտանգություն: Ինքնիշխանությունը սկսվում է այնտեղ, որտեղ դուք դադարում եք լինել ուրիշի աշխարհաքաղաքական նախագծի լրացումը և դառնում եք ձեր սեփական ճակատագրի միակ հեղինակը:
