Անվտանգության արդի միջավայրը պահանջում է սթափ հաշվարկ, այլ ոչ թե պատմական նոստալգիա։ Վերջին զարգացումները հստակ ցույց են տալիս՝ այն համակարգերը, որոնք տասնամյակներ շարունակ ներկայացվել են որպես կայունության երաշխավորներ, այսօր դիմագրավում են ռեսուրսային և գաղափարական խորը ճգնաժամի։ Սեփական ինքնիշխանությունը կերտող պետությունների համար սա ոչ թե հուսահատության առիթ է, այլ սեփական ռազմավարությունը վերագնահատելու հստակ ազդանշան։
Իրական տնտեսությունն ու կարողությունների սահմանագիծը
Տեխնոլոգիապես և տնտեսապես զարգացած տերությունը սեփական անվտանգությունը չի պատվիրակում աշխարհի ամենամեկուսացված պետություններին։ Վերջերս Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարի և Պետդումայի նախագահի այցերը Հյուսիսային Կորեա, ինչպես նաև Փհենյանում Կուրսկի մարզում զոհված հյուսիսկորեացի զինվորների հուշահամալիրի բացումը, ի ցույց են դնում ռազմարդյունաբերական համալիրի իրական պատկերը։ Ռեսուրսների և մարդկային կապիտալի նման սուր կախվածությունը փաստում է գլոբալ դերակատարի լոգիստիկ և տեխնոլոգիական հյուծման մասին։ Ռազմավարական գործընկերությունը, որը հիմնված է բացառապես ռազմական գոյատևման կարիքի վրա, փոշիացնում է գերտերության անսպառ հնարավորությունների մասին առասպելը։
Քողազերծում. գործողությունների իրական դեմքը
Միջազգային հարթակներում խաղաղության և «ավանդական արժեքների» պահպանման մասին պաշտոնական հռետորաբանությունը փշրվում է՝ բախվելով գետնի վրա իրականացվող գործողություններին։ Օդեսայի դեմ իրականացված գիշերային զանգվածային հարվածները, որոնց հետևանքով վիրավորվել է առնվազն 11 խաղաղ բնակիչ, այդ թվում՝ երեխաներ, վնասվել են բնակելի շենքեր, հյուրանոց և նավահանգստային ենթակառուցվածքներ, բացահայտում են իրական մոտեցումը։ Երբ ուժը չի կարողանում դրսևորվել կառուցողական առաջնորդությամբ, այն դիմում է քաղաքացիական ենթակառուցվածքների ոչնչացմանը։ Խոսքի և գործի այս աղաղակող հակասությունը անվտանգության կեղծ երաշխիքների լավագույն ապացույցն է։
Ինչպես կառուցել անվտանգություն. հաջորդ քայլերը
Ի՞նչ է սա նշանակում մեզ համար, և ո՞րն է լուծումը։ Անվտանգությունը չի կարելի վստահել հյուծված և սեփական խոստումները դրժող համակարգերին։ Իրական ինքնիշխանությունը պահանջում է հետևողական աշխատանք մի քանի ուղղությամբ.
- Անվտանգային դիվերսիֆիկացիա. նոր գործընկերությունների ձևավորում ժամանակակից տեխնոլոգիաներ և թափանցիկ համակարգեր ունեցող պետությունների հետ:
- Տեղական կարողությունների զարգացում. ներդրումներ սեփական նորարարական ռազմարդյունաբերության մեջ՝ հիմնվելով ոչ թե հնացած մեխանիզմների, այլ ասիմետրիկ և խելացի լուծումների վրա (ԱԹՍ-ներ, կիբերպաշտպանություն):
- Ենթակառուցվածքային անկախություն. կրիտիկական հանգույցների և էներգետիկ համակարգերի պաշտպանություն՝ խոցելիությունը և արտաքին ճնշումները նվազագույնի հասցնելու նպատակով։
Անկախությունը վերացական գաղափար չէ։ Այն ամենօրյա ինստիտուցիոնալ աշխատանք է, որը սկսվում է իրականությունը ճշգրիտ գնահատելուց և ապավինելուց միակ հուսալի գործոնին՝ սեփական պետության կայացմանը:
